H.T.EGiTiMKOÇU ÇOCUKLARIMIZI YETiŞTiRiRKEN NERELERDE YANLIŞ VAR?

2014-06-04 08:23:00

ÇOCUKLARIMIZI YETiŞTiRiRKEN NERELERDE YANLIŞ YAPIYORUZ?

Anne babaların en çok zorlandığı konulardan biridir, çocuk eğitimi. Günümüz anne ve babaları çocuklarının eğitimleri konusunda bilinçli olmak ve onları iyi yetiştirebilmek için ellerinden geleni yapıyor. Eğitimler, kitaplar, televizyon programları vb. bir çok alandan bilgi sahibi olarak ve üzerinde düşünerek kendi çocuklarını en iyi şekilde geleceğe hazırlayabilmek için çaba sarf ediyor.

Ancak bazı zamanlarda zorlanıyor, nasıl davranacağımızı bilemiyoruz. Çocuklarımız hırçın, bizim sözümüzü dinlemeyen, saygısızlık yapan, olumsuz davranışlar sergileyen tutumlar içerisine girebiliyor zaman zaman. Biz ise çocuklarımızla iletişimi ön planda tuttuğumuz için öncelikle konuşarak sorunlarımızı halletmeye çalışıyoruz. Ancak başarılı olamadığımız, konuşmalarımızın etkili olmadığı durumlar yaşayabiliyoruz.

Belli eğitimlerden geçip, bir bilinç seviyesine ulaştığımızda, kendimizle ilgili değerlendirmelerde bulunmaya başlıyoruz. Çocukken bizi negatif etkileyen davranışlar nelerdi? Neyin özlemini çektik? Çocukluğumuzda ne farklı olsaydı kendimizi daha iyi hissederdik? gibi bir çok sorunun cevabını vererek, kendi çocuklarımıza bizim yaşadıklarımızı yaşamamaları için farklı şekillerde davranıyoruz.

Oysa ki bazen durup düşünüyoruz. Ters giden bir şeyler var. Biz daha yasaklarla, daha az ilgiyle ve kısıtlı şartlar içinde büyüdüğümüz halde, çocuklarımız bizim ailelerimize davrandığımızdan daha iyi şekilde davranmıyor bize ve bizden daha olumlu davranışlar içinde değiller. Nerede yanlış yapıyoruz, diye düşünmeye başlıyoruz.

Öncelikle şunu bilmeliyiz ki, dünya hayatı, sorunsuz vakit geçirebileceğimiz, mükemmel şartlarda bir yer olmayacak. Bizim için olmadı, çocuklarımız için de olmayacak. Bu yaratılış gayemize ters. Bizler dünyaya Allah’ı bilmek için gönderildik ve imtihanlara tabiyiz. Rahatlıkla olduğu gibi zorluklarla da imtihan ediliyoruz. Bu yüzden de çocuklarımızın sürekli kendilerini mutlu hissedecekleri şekilde davranıp, sorunlarla tanışmalarının önüne engel koymaya çalışıyorsak, onlara ciddi bir kötülük yapıyoruz demektir.

Evet anne ve babalar olarak bizler koruyucu tavırlar sergiliyor ve çocuklarımız için steril ortamlar oluşturmaya çalışıyorsak, şunu bilmeliyiz ki; çocuklarımız kötülüklere karşı nasıl davranacağını bilemeyen, tavır koyamayan gençler haline geliyor.

Oysa ki, bebeklikten itibaren hastalıklara karşı aşı oluyoruz. Hepimizin bildiği gibi aşılar o hastalığa karşı bağışıklık kazanılabilmemiz için bir miktar mikrop taşıyor. Hastalık öncesi vücudumuzu hazırlıyor ve o hastalıkla karşılaşınca bağışıklık sistemimiz nasıl başa çıkabileceğini biliyor. Bu yüzden bizim de belli davranışlarla çocuklarımızı hayata alıştırabilmemiz, onların geleceği için çok önemli.

Sınırları olmayan, her istediğini elde etmeye alışan çocuklar tatminsizlik duygusu içinde kötü alışkanlıklara sürüklenebiliyor. İnsan nefsi gereği hep daha fazlasını ister. Elde ettiği şeyler cazibesini yitirince daha yenisini, daha güzelini, daha pahalısını istemeye devam eder.

Bu yüzden daha ilk gelişim dönemlerinde çocuklarımızı onlar için faydalı olabilecek şeylere yönlendirerek, faydasız ya da gereksiz isteklerine sınırlar koyabilmeli, hatta zaman zaman hayati olmayan ihtiyaçlarıyla ilgili de yokluğa alıştırabilmeliyiz.

Hatırımızda tutmalıyız ki, bizim şu an içinde bulunduğumuz şartların devam edeceğine dair bir garantimiz yok. Hayatta kalabileceğimize ve çocuklarımızın sürekli başlarında olabileceğimize dair de bir garantimiz yok. Bu yüzden çocuklarımızı hayatın zorluklarıyla başa çıkabilecekleri, doğruyla yanlışı, hak ile haksızlığı ayırt edebilecekleri şekilde yetiştirmeye özen göstermeliyiz.

Şu var ki, henüz küçükler daha sonra da öğrenirler diyerek, bizim ertelediğimiz konularla ilgili, çevreden gelen negatif bilgilerle tanışan çocuklarımız ne yazık ki, doğru olarak o ilk aldıkları bilgileri kabul edebilmekteler ve bu yüzden de bizim sonrasında o konuda çocuklarımızı eğitebilmemiz çok zor olabilmekte.

Özetle, çocukların ilk örnekleri olan anne babalar, sözleri ve davranışlarıyla güzel örnekler olduğunda çocuklar için söyledikleri doğru kabul edilen bireylerdir. Kendi çocuklarımızı başkalarından önce doğrularla tanıştırırsak, onlar yanlışlar karşılarına çıktığında gerekli davranışı sergileyecekler, doğru olana yöneleceklerdir. En kolay kandırılabilen çocuklar, konu hakkında bilgi sahibi olmayan çocuklardır.

 Sevgiyle kalın...

63
0
0
Yorum Yaz